(¯`' •«♥»•'´¯) İpek'in yeri (¯`' •«♥»•'´¯)

Hasretimi abakuslerdeki boncuklara sigdirip sayiyorum. Vuslata ramak kala bitiyor boncuklar...
Ebem kusagina boyanmis gokyuzu sahidim olsun, alnindan optugum topragim sahidim olsun. Ozlemlerin sahidlerimi yildiriyor....



Yine bir sondayim.. Baslangicini bilemediklerimin sonlarini yasiyorum.. Bitisleri artik kabullenmiyor yuregim. Yitirdiklerim sahidlerimi kusturuyor....




Guluslerin; saklanbac oynayan cocuk telasinda, guluslarin;ruzgarda dans eden saclarimin dagilisinda , guluslerin; yuregimin kipirtisinda..
Guluslerin sahidlerimi guclendiriyor....




aaaat dusuncelerin geliyor aklima ve gunesi nasil alnindan opmek istedigini hatirliyorum...Ici dolu olan bosluklarda ariyorum seni. Bosluklar gunese inat golgeni bile yansitmiyor. Oyle bir yoklugun var ki bosluklari bile kiskandiriyor....



Yokluguna yazdigim bunca seyden sonra , birde varligin dusuveriyor aklima.... Tek kelme edemiyorum....



Varligin susmalarim oluyor, susmalarim ise ozlemine donusuyor..Sonra sahidlerim bitiyor yanibasimda..Guluslerin geliyor hatrima...




Sonralar sonralarin takibinde gidiyor..
Simdi mi?
Sadece dolu bir bosluk!!!
Susuyorum....
Sahidlerim sahidim olsun....

Tekrar buluşmamak üzere diyor ve son bulduruyorum sözlerim…

Tersinden başlayan bir hayatın son sözleriydi belki de yazdıklarım. Sondan başlayan bir yazının elbet bitmek üzere olur mürekkebi de kaleminin ama zaman geçer bir film parodisinin tersine sarılımı gibi doluluğa ulaşır kalemdeki mürekkep…

Gönül denilen iki telli çalgının hep bam teline vurur mızrap ve sondan başa akar zaman öyle ki başlangıçtaki sona ulaşır ölümsüz mektuplar…

Kalem son selamını verir ve üç noktalık bir zaman birimine sığdırır yaşanılası onca öyküyü.

Belkide ölümsüz tabuları yıkmak namına başlamıştır tersinden gelen mektuplar. Her düz yazıda her şiirde ölümsüzleşen aşkı öldürmektir niyetim ya da hiç doğmamasını sağlamak olsa gerek tersinden gelen mektuplar…

Nihayetinde başa ulaştı yazdığım bütün terslikler. Ben ulaştım aşk ulaştı en başından başladık yaşamaya.

Eldemidir acaba yeniden aşkın doğmamasını sağlamak başa sararak yeniden kurguladığım gönül filminde yeniden yapılandırdığım yaşam kalelerinin yerle bir olmasını engellemeye yetecekmi çabalayışlarım.

İşte koskoca bir soru işareti beynimin göbek taşında. Yaşananları sildiğim karalama defterinin tertemiz sayfasına aynı cümlelerimi yazacağım yeniden. Yeniden başladığım hayat kavramında daha tecrübeliyim derken yine çelme takan bir Leyla olacakmı ayaklarıma…

Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak derken düşermiyim korkusu Yusuf misali kuyulara mecnuni ifadelerle bir bedevi timsali düşermiyim çöllere… En azından akıllandığım kesin boyumdan büyük kelimeleri çıkardım kelamımdan aşk ta neymiş ya da yanılmam asla demiyor diyemiyorum…

Aşk sözcüğü daha bi somutlaştı beynimin mantık iradesinde yaşıyorum o halde aşk gerçek ve kimbilir düşerim belki ansızın bir Leyla’nın tutanaksız göz çemberine…

Ne garip hallerdeyim aslında değil mi?
Doğmasına engel olmaya çalıştığım aşk logaritmasını aklımla gönlüm arasındaki tezat ilişkide nükleer bombardıman oluyor aşkın çilekeş öyküsünde.

Tartışmasız an itibariyle döndüm ben aslında en başa. Kendim yazdım kendim oynadım ve en sonunda başa sardım oynadığım gönül sinemasındaki hengameli kareleri. Bundan sonra oynayacağım oyunlarda başa dönmek istemiyorum. Üç dakikalık bir kısa filmi geriye sarmak üç yıl alıyor ömrümden bu arada zamanda gidiyor kendi bildiğince…

Geriye kalan birtek selam vermek kaldı yeni başladığım hayata nasılsa devamı gelir mantığıyla aslında akla ve mentığa tamamen zıt kavramların başlangıcından yeniden başlıyorum kalan zamanımın bir noktasından…

Esselam yeni yaşantım…
Esselam yeni aşkım.
Esselam yeni doğmuş umutlarım… Esselam…

Nasılsın?

Bilmem hangi saatindeyim zamanın

Belki bir gecedir sensizliğin şafağına gebe kalmış
Belki de gündüzün en kalleş görüntüsüdür

Her bir tarafa isyanımın

Baş gösteren ahı sarılmış

Çek çekebilirsen yüreğini

Kır kırabilirsen…

Varlığın içinde yokluğun o rezil tarafını yaşamak
Her adım atışımda yalnızlığın o ağır yükünü taşımak
Depremlerin en korkuncudur bedenimde
O an çöker gözlerinin o dağ yeşillikleri
Issız ve sessiz ovalara dönüşür
ve farkında olmadan bakışlarımda dans eder
Bırakılmışlığın solgun halleri…

Aşka âşık olmanın güzelliği solar bir anda
Sevinçler biter sevdalar batar
Hüznün makanında söylenir ayrılığın türküsü
Ya bir “gülpembe” olur Barış diliyle
Ya da bir kekilli havası eser en aykırı tarafından
“Ben böyle dünyaya tükürürüm” der

ve çeker gider o korkusuz haliyle…

Sevdaya sevdayı anlatmanın
Hiçbir önemi kalmaz artık
Yüreğe aşkı saklamanın da gereği yok
“Yalan karışmış sevdaya, kır kilidini beni azat et”

Diyen şarkıcının feryadına dönüşür her şey…
İşte sen! Böylesine bir sahtekârlığın
En soğuk olanını koydun ellerime
Umursamazlığınla yaktın o her şeye rağmen
Umursadığım, önemsediğim sevda şiirlerimi
Her satırını yangınlara dönüştürdün
Ateş olup tutuşturdun dizelerimi
Kimliğimdeki beni tanımaz oldum sayende
Kabına sığmaz eşkıyalar gibiyim sanki…
Ama sana inat!..
Tutsaklığın değil kendisi
Bütün harflerini sileceğim kitabından
O yalancı sevdanı vefasızlığına bırakacağım
Yeni umutlarım ve yeni sevdalarımla dolu
Bir dünya kuracağım kendime
İçinde özlediğin ve dilediğin her şey olacak
Aşk dersen aşk, okyanuslar kadar
Tutku dersen tutku, canıma kadar
Yalan yok, riya yok
ve öylesine bir dünya olacak ki bu
Sevmesini bilmeyene sevmeyi öğretecek kadar…

günlerden sendeyim ben...



Günlerden bir gün,
sen geceydin ben dilenci,
aşk toplardım arka sokaklarından,
azığım artığındı birnevi!
günlerden bir gün,
sen gündün ben gece,
ışık satın alırdım senden çoğu zaman,
sen doğardın ben boğulurdum aydınlığında,
elektrik tellerine takılırdı şeytan uçurtmam.
günlerden bir gün,
sen daimiydin ben kimi zaman,
devrik cümleli bir şiirdin sen,
ben cümlene mülteci bir kelime,
kipim -nedense hep- geçmiş zaman...
günlerden bir gün,
sen asal bir sayı ben bol kesirli bir bölücü!
sen yagmur damlaları gibi ardaşık
ben eksiler kümesi;
sıfıra yaklaştıkca sana daha yakın olan...
günlerden bir gün,
sen 3 sen 5 sen 7...

ki en çok çift rakamları severdim ben hani,
ne de olsa çift rakamlar birliktelikten doğardı ya hani!..
ama en çok 7ydin sen...
ortak paydamız 3/7
günlerden bir gün sen kağıttın ben kalem...
üzerine yaptıgım her karalama temize çıkarırdı beni.
seni karaladıkça aydınlanırdım ben, hayat beni ödüllendirirdi...
günlerden bir gün,
günlerden birdin sen
günlerinden heptin, günlerden hiç...
günlerden bahardı adın senin,
günlerden gülüş...
günlerden 1din sen,
seni sana çarpsam her daim çıkan sonuç sen.
günlerden ben?
ben hala sırıfın peşindeyim...
ramağında soluklanıp
bildiğim bütün zaman kiplerinde,
seni seyre dalabilmek için...
günlerden sendeyim ben...

bırakıp qiderken; duvarda sinmi$ siqara kOkusunu,

yüreqimin sünqerLenmi$ yanıyLa soLuyorum..
mektupLarına sinmi$ o ince, o narin o naif haSretini hatırLatıyor..
ba$ını öne eqip, bir ömrü azad ederken,
o qökyüzü.. o $iir.. o ses..
bahcesinde kücük bir cocucuqun saLLandıqı o ev..
eLLerin kadar kenetLi artık ya$am qöqsüme..
eLLerini kenetLediqin kadar qücLüyüm qünLerdir..
bir cesaret imqesi, bir yasak.. bir yOkLukLa bOy öLcü$en kehanetLer aynasındayım..
söyLe bana sen kimsin.. ?
kehanetinde sürqün bir haSret..
ve sözcükLerin qeziniyor duvarLarımda..
söyLe bana.. bu qeCe, qeLirmisin.. ?

iyi oLmanın kendim icin hic iyi oLmadıqını acı farkedi$Leriminin sonuncusu oLmasını diLiyorum..
cOk uzakLardan yazıLacak satırLarım oLmadı hic..
neyse, oydu.. sOn söz neredeyse, orada söyLenendi..
ayrıLmıyordu sOn vurqunLar sOn anLardan..
iyiydim ben..
katiLLerin merhamet sahibi oLanLarından kimse can ceki$miyordu eLimde..
sıfatımı deqi$tirmeye yetmeyen bir iyiLik..
kötünün iyisi..
deqiLdim..
hicbir $eyin tamı oLmadım ben..hep eksiktim.. hep fazLa..
oturmadım hicbir hayata.. qeL qecti hayat..
deL qec..
varLa yOk arasıydım.. qöreceLiydim..
her $eydim.. ve hictim..
kimseye deqmeyecek acıLar biriktirip kimseye deqmesin diye kibir bürünendim..
iyiydim ben..
qeLse dayanabiLirmiyim diye kendimi i$kenceye cekendim, qitmeLeri cOktan unutmu$..
heSapLayıp.. böLüp, carpır, cıkarıp adı oLmayan zamanLara hebamı etmeLiydi anıLarımızı.. ?
onLar qiBi.. ba$kaLarı qiBi.. onun ka$ı bunun sacı diqerinin qözü..
oLSam..
heSabı karı$tırıp, hep kendimi kendimLe carpandım..
Tanrı´nın kusursuz heSabıydım..
ben..
iyiyim..
karar vermek cOk zor biLiyormusun..
sevqiLi..
ya, sensizLikLe doLu her $ey..
ya da.. seninLe doLu her $eyden yOksun bir ya$am..