Ben Ağlardım Gün BAtımlarında..!
Free Cursors
Ben ağlardım gün batımlarında. Bir sen bilirsin birde ağaç dalları.
Yapraklar hüznüme koşardı
rüzgar feryadıma sen acı bir tütsü olur dolardın yüreğime. Seni ilkin böyle tanıdım.
Saçlarının rengini hatırlamıyorum ama gözlerin grup vakti kızıllığını andırıyordu. Uykudan yeni uyanmış gibi mahmur. Şiirler okurdum sana ağaç dallarından tutunarak.
Gözlerine bağışlardım bakışlarımı.
Sen çok uzaklarda değil
yanı başımda ağlardın ve ben ilhamımı narin göz yaşlarından alıyordum senin. Sen benim her gün yeniden dirilişim
sevincim sevgim oluyordun. Tıpkı dün gibi uzaksın şimdi.
O zaman varlığının sarhoşluğuyla
şimdi de yokluğunun acısıyla ağlıyorum gün batımlarında. Her gün batımı acı bir tütsü
vaftizlenen rüyalarımı kırbaçlayan deli bir hoyrat. Martılar olurdu mısralarımda
denizi yararak ilerleyen vapurlar çocuk sesleri genç sevgililerin taze bakışları toprak kokusu çimen rengi albatros ve de aşk celladının kemendine takılan kaytanlı fosforlu sözler… Sen şiir gibiydin
mısraya benzerdi bakışların. Gülünce çiçekler açardı yanaklarında
bahar olurdu yaz olurdu. Sen sevdiğim
yitip gitmesini istemediğim mevsimdin. Karlı kış geceleri sımsıcak şöminem
umudum ekmeğim aşım kimseyle paylaşmadığım arım züllü yarınımdın. Sen benim masmavi göğümdün. Gün olur kitaptın avuçlarımda okunan
gün olur şemsiyeydin yağmurlardan koruyan ve gün olur “bendin” ”sen” olmayı dilediğim zaman. Bakışlarını en çok sen olmayı düşlediğimde seyrettim.
Tebessümün okyanuslar kadar derin
baharlar kadar narin. Seviyordum seni tepeden tırnağa.
En çokta bakışlarına hayrandım bakarken gözlerimin rengine.
Ve bir şeyler akardı o an coşkun bir sel gibi yüreğime.
Seninle dolardı tüm azalarım.
Yeni uyanmışçasına bir tüy gibi hafiflerdim esrik bakışlarında.
Kanat çırpardım
mutluluk denen o kutsanmış sevdayla sarmaş dolaş olurdum bulutlarda gezinirdim göğe maviliklere değerdi başım. Sen mevsimdin bağrımda taze çiçekleri olan
serin bir meltem gibi umutlarıma ruhuma güzel yarınlarıma dolan. Sen bir mevsimdin bağrımda.
Yüreğime akan bir ırmak
bir pınar.Aşktın
parıltıydın gökler kadar yüce denizler kadar berrak. Ya şimdi nerdesin ?
Hangi iklimde
kimin mevsimisin? Gözlerin hala grup vakti kızıllığına mı çalmakta
hala okyanuslar kadar derin mi tebessümlerin. Beni unuttun mu
ağaç dallarından tutunarak sana şiirler okuduğun gün batımlarını bizi dinlemeye gelen kuşları rüzgarı martıları… Seni bilmem
ama ben hala aynı yerdeyim. Kıpkızıl akşam manzaralarını andırmakta yüreğim. Döneceğin demleri avlıyorum.
Bir ben bir de ağaç dalları biliyor şimdi yüreğimdeki yangını.
Birde...!!
