ŞiiR ÇöKmÜş YüReĞiMe
Free Cursors
Şiir okuyalım, sen ben ikimiz
Benzeri çokça olan şiirler
Yani yaşam gibi, yani ölüm gibi
Yani ne bileyim, ayrılık gibi...
Nazım'ı oku bana ağlayarak,
Ben de Asaf’ı okuyayım
Neden beyazın birinci seçildiğini
Ya da neden sonbaharın süpürülmediğini
Paylaşılınca neden yalnızlık olamadığını
-Oysa yalnızlığı paylaşsan da,
Yüzlerce kişi arasında olsanda yalnızsındır.
Sevdiğimsin ama bu yetmiyor, y-a-l-n-ı-z-ı-m.-
Bunları şiir tonuyla değil, gülerek okuyayım.
Sen ağla, ben güleyim...
Şiir okuyalım...
Upuzun sabahlar gibi
Sonra aydınlık değil sırf,
Karanlık şiirleri de...
İçimizi karartmak için değil,
Mumu söndürmemek için, alevi güçlü tutmak için,
Okuyalım her çeşit şiir...
Bu zamanda en kötü düşman alışılmışa alışmak,
Ayak uydurmak, düşünmeden
Ve en kötü şey hazırcılık,
Sanki beynimiz, şiirimiz yokmuş gibi
Şairleri çok severim, şiir yarattıkları için.
Şiiri çok severim, şairin gönlünde
Tonlarca mayalandıkları için,
Şiir severleri çok severim,
Yeni dünyaları buldukları
Ve yürekleri yüreklerle paylaştıkları için.
Geriye kim kaldı bir düşüneyim,
Belki de saymakla bitmez, çoktur benim sevdiğim.
Şiir okuyalım, şiirin sonuna gelmemek için
Sonları sevmem bilirsin
Hele yaşam sonlarını,
Şiir sonlarını, sevda sonlarını bilirsin.
Bir son vardır ki onu çokça severim
Hasretin sonu, hasret, hasret
Bitmeyecek gibi gelen hasret! ..
İlgili yazılar
