Ben yeniden sevmeye gidiyorum.!!
Free Cursors
Her seyi silebilirdim sen haric bu dunyadaki. Oyle dusunurdum bir zamanlar. Adi neydi sana hissettiklerimin. Hicbir zaman tanimlayamayacagim zamanlarda. Her seye sen diye baktigim hayat kavgami senin icin yaptigim zamanlarda. Tarifi yoktu bunun. Kendimi bile taniyamaz olmustum. Seni dusunurken ve sorgularken aslinda icimde derin bir yolculuga cikmistim. Madam ki sen yoktun ben de basimi aldim icimde ciktim o derin yolculuga hosca kal bile demeden sana. Desem de senin icin fark etmezdi zaten. Merhaba bile dememistim ki sana hoscakalimin ne anlami vardi sanki
Yitik bir ulke gibiydi seni sevmek. Topragimiz yoktu kok salacagimiz. Senin bambaska duslerin vardi icinde benim olmadigim. Farkindaydim sana belli etmeden cirpiniyordum fark edesin diye ama asla olmadi. Madem ki sen yoktun ben de aldirmadim sana nihayet. Digerleri gibi siradanligi sectim. Siradan bir hayata merhaba dedim .Madem ki sen yoktun aldirmamaliydim
yasamaliydim. Sensiz meydan okuyacaktim hayata . Once sana inat yasayacaktim
sonra digerlerine.Bunu anlamalarina bile izin veremeyecektim. Oylesine inandirici olacaktim ki kimse rol yaptigimi anlamayacakti. En cok ta senSensizlik onceleri cok zor geldi. Hayalimdeki o kucuk denizli kasabada yasarken bile. Aldirmiyordum ne insanlara ne zamana ne de yalnizliga. Sen yoktun ben aldirmiyordum. olduresiye calisiyordum
yoruluyordum. Sana ve dunyaya inat aldirmiyordum. Yasiyordum. Bunu once sen sonra ben istemistim. Haberin derinlerde bir yerde vardi bunu biliyordum. Seni bu kadar severken bunu anlamamana olanak yoktu. Aldirmama da olamazdi. Seni sevmek telepatik bir yolculuktu. Belki de bu telepatik yolculuktu bunu bu kadar cekici ve farkli kilan. Kimsede bulamayacagim cikmaz bir yola sokan. Madem ki sen yoktun asilacaktim hayata dort elle. O beni biraksa da ben birakmayacaktim. Tutundum ucuna bir cok yerinden hayatin sen fark etttin ya da fark etmedin ben aldirmiyordum ne sana ne digerlerine ne de zamana. Zamansizzamanlara yukledim hayati. Herkes zamana yenik yasarken ve her gunden bir sey koparmaya calisirken ben kendimi akisina biraktim hayatin en gobeginden. Seyahat ettim
yazdim
guldum gezdim . Madam ki sen yoktun ben de en varindan vardim. Herkese inat sana ve digerlerine inat aldirmiyordum. Yasiyordum zamani bir kum saatine benzer omur yolculugumu. Dostluklar kuruyordum
arkadaslar ediniyordum. Senin golgenden sizan sevgimi veriyordum hepsine. Bana asIk olan birileri cikiyordu iclerinden aldirmiyordum. Ben yasiyordum. Ne sana kusmustum ne hayata .Barismistim.Aldirmiyordum sana inat yasiyordum.Yarin ne getirir bilemem ama ben yine sana aldirmiyorum. Madem ki sen yoksun ben sana uyuyorum. Aldirmiyorum.Icimdeki derin yolculuk her gun seni benden uzaklastirdi. Kendimi tanimaya basladim. Aslinda icimde senden cok daha derin sevgiler vardi. Inancim vardi. Kutsal olan ’a inancim. Deger yargilarina inancim. Sana olan sevgim bunun kucuk bir yansimasiydi. Sen yoksan buna aldirmamaliydim. . Icimdeki seni ararken asil benle tanismistim. Mademki sen yoktun ben en benimden bendim . Aska inat zamanlar kurdum kendime . Sevdayi perhiz ettim. Yalnizca dusundum. Dunyayi seni ve digerlerini . Asil olan inanclardi digerleri yansima idi. Sen bu yansimanin icimdeki en guzel cicegiydin. Ama goremedin . Mademki sen yoktun aldirmadim. Yasamalardan yasam secip yasadim kedimi ve bir sabah kaybettim icimdeki seni
Simdi yeniden basladim her seye sifir kilometre. Artik hazirim sevmeye hem de en derininden. Mademki sen yoksun aldirmiyorum . Artik seni birakiyorum icimden ben yeniden sevmeye gidiyorum.















