(¯`' •«♥»•'´¯) İpek'in yeri (¯`' •«♥»•'´¯)

Gel sevdiğim...
ancak sen kandırabilirsin ellerimi...
gel de ikna et yokluğuna kalbimi...
yüzünün kıblesine öyle dönmüş ki yüreğim...
madem gideceksin...
yarım bırakma beni,
alıştır sensizliğine de ...
öyle git(me) sevdiğim...


Gözler değil sözler değil;
Söylenmeyendir yaralayan...
Kuru dalda kalan son yaprak gibi bekledim...


Yalnızlığımın elinde, öylece ve sadece seni bekliyorum...Çaresizim... Sadece gözyaşlarım var tutamadığım artık, neye ağladığımı dahi bilmiyorum...

Oturduğum bu soğuk duvarın dibinde oyuna alınmayan çocuklar gibiyim...Ağlamayı gururuna yediremeyip, hani yüzünü yüreğine gömen, gözyaşlarının yalnız yüreğini yeşerttiği...

Her adım sesi seninkine benziyor, siiyorum çabucak ellerimle gözlerimi, yüzüme hep eskiden kalma bir tebbessüm takıyorum...Gelen sen değilsin...

Kuru dalda kalan son yaprak gibi bekliyorum düşmeyi...
Ya o güzel ellerine...Ya da kaderime...


Bu belirsizlik kör ediyor insanı biliyor musun...
İnsanın içinde bitmek tükenmek bilmeyen bir huzur isteği, gücüm yok artık...


Geldiğindeyse mevsim kıştı,
Kuru bir soğuktu bahar...
Paptyaları soldurdun sen...


Korkuyorum geldiğinde çoktan aklımı kaybetmiş olmaktan...
Ya çoktan düşmüş olursa bedenim, solmuş papatyalar üstüne serilmişse...
şimdi "kuru bir soğuk bahar"...aslında bizim öbür sevgilimiz olan...


Gittikçe uzaklaşıyor gözlerin gözlerimden...
Ya bu gözler senin değil ya bu dünya yalan...
Kimin gözleri bu gök ırmaklardan boşalan...
Beni ağlattın sen...

Görmedim gözlerini kaç zaman oldu...Sözlerin, gözlerinin düşmanlığına şahit olmuşken dayanamzdım ki onlara bakmaya...Oysa ilk hor görülüşü değil bu akıttığım yaşların...

İçimde alev alev yanan gözlerinle,unuttu dese dilim yalan..!


Yurtsuz bir gemisin açık denizlerde biliyorum zor...
İnsanlar soruyor seni benden ağırıma gidiyor...
Hangi denizlerdeysen söyle kalbim oraya liman...
Bir ırmağı kuruttun sen...


Acaba bir gün bilecek misin...Seni ardımda bırakıp gitmek zorunda olduğum o gün dudaklarımı kanatırcasına ısırdığımı...

O günden beri kimsenin yüzüne bakarak konuşamadığımı, son görüntün,o benim olan yüzün, beynimden hiç silinmesin diye...

Hala "gözkapaklarımın içindesin" sevgilim...

"avuçlarımda hala sıcaklığın var..."
Ve hemen yanında duran tırnak izlerim...Ayrılık gecesinden...

Şiir okuyalım, sen ben ikimiz
Benzeri çokça olan şiirler
Yani yaşam gibi, yani ölüm gibi
Yani ne bileyim, ayrılık gibi...
Nazım'ı oku bana ağlayarak,
Ben de Asaf’ı okuyayım
Neden beyazın birinci seçildiğini
Ya da neden sonbaharın süpürülmediğini
Paylaşılınca neden yalnızlık olamadığını
-Oysa yalnızlığı paylaşsan da,
Yüzlerce kişi arasında olsanda yalnızsındır.
Sevdiğimsin ama bu yetmiyor, y-a-l-n-ı-z-ı-m.-
Bunları şiir tonuyla değil, gülerek okuyayım.
Sen ağla, ben güleyim...


Şiir okuyalım...
Upuzun sabahlar gibi
Sonra aydınlık değil sırf,
Karanlık şiirleri de...
İçimizi karartmak için değil,
Mumu söndürmemek için, alevi güçlü tutmak için,
Okuyalım her çeşit şiir...
Bu zamanda en kötü düşman alışılmışa alışmak,
Ayak uydurmak, düşünmeden
Ve en kötü şey hazırcılık,
Sanki beynimiz, şiirimiz yokmuş gibi
Şairleri çok severim, şiir yarattıkları için.
Şiiri çok severim, şairin gönlünde
Tonlarca mayalandıkları için,
Şiir severleri çok severim,
Yeni dünyaları buldukları
Ve yürekleri yüreklerle paylaştıkları için.

Geriye kim kaldı bir düşüneyim,
Belki de saymakla bitmez, çoktur benim sevdiğim.
Şiir okuyalım, şiirin sonuna gelmemek için
Sonları sevmem bilirsin
Hele yaşam sonlarını,
Şiir sonlarını, sevda sonlarını bilirsin.
Bir son vardır ki onu çokça severim
Hasretin sonu, hasret, hasret
Bitmeyecek gibi gelen hasret! ..

'Gümüş'ten bir yolda, 'pembe' bir düşün içindeyim. Gözlerinden 'koyu kahverengi' uzanan bir boşlukta; benliğim kaybolmuş, yitmiş bedenim. Korkuyorum, uyanmaktan öylesi çocukça... Yitiriyorum tüm zamanlarımı, 'incecik' gözlerinde kayboldukça.

Hani kırlangıçlar uçuran 'utangaç' yüreğim. 'Kutsal emânetim' diyerek teslim aldığın kalbim; korkmuyorum o 'yumuşacık' ellerindeyken. Ahh, bir dokunsan öleceğim; üşüyeceğim, kapasan gözlerini; zemheri ömürlerde.

Yitirdim cesaretimi, sen ellerimi tutmadan ölemiyorum. Kalbim, kanayacak âh bir dokunsan yüreğime; ellerimi tutma, ellerimi tutma; istemiyorum...

Sığındığım tüm kabuklarımı attım, öylesine korumasız... Ne yaparsan, işte senin kalbim; ister çekin incitmekten, istersen kanat acımasız.

Mühürlü bir sır'da, saklıyken gülüşün; ölüm, dudaklarında bir kase gibi bu geceyarısı da... Seni özlüyorum, daha yanıbaşımda; anla uzakken nasıl 'üşüyüşüm'

Hani bilsen, bir kerecik ansan adımı; hani delireceğim, hani hüznü kambur bir meczûp gibi bırakacağım beynimin en 'sen' dolu köşelerinde aklımı! Hani gözyaşlarımı silsen, kirpiğini eğen rüzgâra isyânca, hani saçlarının bir teline dokunsa yerlerde sürünüp öldüğüm, hani yürüdüğüm 'kör' bir îzânın, cehennemden yüzüme eğilen avuçlarında...................

Kurşun, bu şarkıya neyler! Özlemin biriksin isterse kirpiklerimde hançer hançer! Vuslat'a tenezzül etmeyen sevdâlara, dokunuşsuz çocuk sevdâma; kurşun, Levh-i mahfûz'da yanyana yazılan isimlerimize ve yüreğimize söyle neyler! Baştanbaşa sana dönüştüğüm hülyâlar'a ölüm, söyle gülüm, ölüm neyler! ! !

YASEMİN kokulu zülüflerine assınlar beni bu gece yarısı! YA SOnum ol, ya yine başlangıcım bu gece yarısı! Uyanıver düşlerinden, ne olur yüzünü göreyim diye, zihnimi bir bıçak gibi kanattığım bu gece yarısı! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! !

Kavuştuğumda bu yangını söndürecek, söyle gülüm, vuslat'ı neyleyim....

Bir tebessümün bana gül i zâr'ken,

gül bahçesini, goncayı, gülü neyleyim! ! !

Seni özlediğim;

Şu gece yarısı..

Sonra fark ettim ki; su akıyor,rüzgar esiyor,yağmur yağıyor...

Her şey yine ve aynı şekilde oluyor...

Öyle bir yere geldim ki; Sıcak ve soğuk, aşk ve nefret,savaş ve barış...
Üşümek ve sonra ısınmak gibi...

Gitsem ayrılık olur kalsam çöl...

Gidersem bende hasret olur ve belki beni sevenlerde özler...
Ama anladım ki; özlemden kimse ölmüyor,
Ama ben ölüyorum...

Nefes alıyorum,önemsiyorum ve gitmek istiyorum...

Anladım ki hasret yeni bir aşka kadar sürüyor...

Sevdiklerim ve beni sevenler,
Bağışlayın...
Su akıyor ve ben gidiyorum...

Ask, bazen sihirli bir iksir gibidir.Oyun oynarsin o iksirle..
Ya zehirler seni,ya da büyüler..









Ask, bazen yillanmis bir cinarin oksuz kalan son yapragidir.Ürpetir seni yalnizlik..
Ya vargücünle tutunursun,









yada yere düşerkaybolursun...

Ask, bazen uzaklara dalmaktir....oslemektr..Ya hasret cekersin, ya da cektirirsin..






Ask, bazen bilgilenmektir.Satirlar icinde bulur seni..
Ya gercekleri ciplak gözle görürsün,ya da kendini masallarla avutursun..







Ask, bazen gitmekle kalmak arasinda verdigin en büyük savastir..
Yorgun düşürürseni...
Sonunda ya aklin kazanir, ya da kalbin..

Git... Yüzüme öyle bakma git. Hiç durma, bir gidenin bir daha dönemeyeceği kapı orada git. Hiç birşey açıklamak zorunda degilsin...Giderken söyleyecek söz bulamaz insanlar. Sen bahanelerinin arkasına sığınanlardan olma, git.....

(Oysa daha doyamadım sana. Kokunu yeterince çekemedim içime... Yapacağımız ne kadar cok şey vardı... Neler planlamıştık... Simdi ne yapacağım ben? Nasıl duracağım ayakta? "KaL" desem kalır mısın yar? Nasıl istiyorum yalan bile olsa "Bu gidiş sadece zorunluluktan, bekle beni döneceğim" demeni..)


Her aşk biter sende git. Hem zaten biteceği baştan belli bir aşktı bizimkisi.. Sen gitmesen belki birgün ben gidecektim. Herkes kendi tercihini yaşar ve sen tercihini yaptın. Rahat ol, git. Aklın kalmasın burada. Dramatik vedaların kahramanı olmayalım, git.....

(Benim aklım sende kalacak.. Sadece aklım değil yüreğimde. Bitmezdi bizim aşkımız. Asla terketmezdim seni. Benliğimi, varliğimi, hayatimi adamıştım ben bu aşka. Beni tercih etmeni isterdim benimle yaşam! anı isterdim. Şimdi kimi yada neyi seçtiğinin ne önemi var artık.. Ağlayacağım ardından kahretsin ağlayacağım.....)

İstersen dost olabiliriz, haberleşebiliriz biribirimizle.. Mutlu olmanı isterdim. Sen mutluluğu hakeden bir insansın. Elbette bende mutlu olacağım, merak etme git. Hayatımıza başkaları girecek ve biz belki de yaşadıklarımızı bir süre sonra hatırlamayacağız bile, git. Hangi yara kabuk bağlamamışki bugüne kadar? Hangi ateş sönmemiş ki? Yapman gerekeni yap, git.....

(Sensiz mutlu olabilirmiyim ben yar??Unutabilirmiyim bu kadar kolay?? Yaşadığımız onca şeyi silebilirmiyim??Mümkün degil seni içimden koparıp atmak mümkün değil. Biliyorum hiç bir ilaç iyileştirmeyecek senin açtığın yarayı. Senin yaktığın sevda ateşi hiç bir zaman sönmeyecek. Senin mutlu olmanı istediğimde yalan. Mutlu olma yar benim gibi sende mutlu olma. Belki o zaman yeniden dönersin bana.....)

Haydi zaman geçiyor artık, git. Hem neden suratın aşık?? Sevinmelisin gittiğine. Aslında sana teşekkür etmeliyim.! Beni bu aşkın yükünü taşımaktan kurtardığın için. Rahatladım biliyor musun? Bende kalan birkaç parça eşyanı da gönderirim ardından. Fırsat buldukca ararım seni, git.....

(Gitme benim güzel sevdiğim, gitme..! Beni bu aptal dünyada bir başıma bırakıp gitme.! Gidipte yüreğimi öldürme! İçim acıyor kalbim sıkışıyor... Ben asıl sensizliğin yükünü tasıyamam gitme..! Ne olur...GİTME.....!)